شده‌ام را به جاى آورم و آنگاه با تو سخن بگويم . پس از بجا آوردن قضاى نمازش ، به من روى كرد و از حوادث وحشتناكى كه هنگام ورود امام صادق مشاهده كرده بود برايم سخن گفت . به او گفتم : اى امير مؤمنان ، اين امور از وى شگفت نيست ، چون او وارث علم پيامبر ( ص ) است و جدش امير المؤمنين على ( ع ) مىباشد و اسماء الهى در نزد اوست كه اگر آنها را بر شب بخواند چون روز درخشان خواهد شد و اگر بر روز بخواند ، تيره و تاريك خواهد گشت و اگر بر امواج دريا بخواند ، بر جاى خود بىحركت خواهند ايستاد ! به همين شيوه منصور هر چند گاهى امام را به نزد خود فرا مىخواند تا آنكه بالاخره آن حضرت را با دادن زهر به شهادت رسانيد . ( خصايص برجستهء امام عليه السلام ) علم و دانش بىنظير امام ( ع ) : دانش امام صادق ( ع ) همچون ساير ائمه ( عليهم السلام ) هيچ حدود و مرزى ندارد و تصويرى از اتصال و ارتباط آنان با خداوند متعال است و جز امور غيبى كه خداوند اذن نداده باشد ايشان بر ساير علوم احاطه داشتند و تمام عوالم و موجودات آنها زير سيطره علمى ايشان بود ، پس از اين جهت تفاوتى ميان امام صادق و ساير معصومين ( 14 معصوم ) عليهم السلام وجود ندارد . امّا از آنجا كه در زمان امام صادق زمينهء ظهور و بروز اين علم فراهم شد ، لذا دوست و دشمن مقام علمى ايشان را ستوده‌اند و آن حضرت را بنيانگذار فقه شيعى و شيعه را بنام آن حضرت جعفرى ناميده‌اند . بخشندگى و سخاوت امام ( ع ) : آن حضرت نه دهم از محصول زمين خود را صرف امور خير كرده و تنها يك دهم از آن را براى مخارج خود و خانواده برمىداشت . به علاوه امام هر گاه هوا تاريك مىشد و پاسى از شب مىگذشت كيسه‌اى مملوّ از گوشت ، نان و پول برمىداشت و آن را بر دوش مىافكند و مخفيانه بسوى نيازمندان شهر مىشتافت و آن را ميان آنها تقسيم مىكرد ، در حالى كه هيچ كس از آنها آن